Slovenie

Vrijdag 17 okt 2003

Vanmorgen heel vroeg op 02.30uur. Ik had de wekker verkeerd gezet (03.30uur), maar gelukkig nog gecontroleerd.

Precies op het bedachte moment (03.30uur) gingen we op pad, maar na een kilometer bedacht ik dat ik de tanktas niet bij me had ! Daar zaten alle belangrijke zaken maar in ! Alweer net op tijd.

Het was koud onderweg. De GPS, die ik van een vriend mocht lenen !, (Garmin streetpilot3) deed het in ieder geval en dus was Köln Deutz snel gevonden. Ter plekke vonden we ook snel de aanwijsborden en met anderhalf uur stonden we op het perron. Daar stond een …..Transalp ! Geinig hè. Een Duits meisje.

Het grootste deel van de tocht in de 1e klas trein ! hebben we geslapen, dus daar valt weinig over te vertellen.

De waarde van de GPS was in München goed te schatten, ware het niet dat ik iets verkeerd reed, maar mbv de GPS de route weer op kon zoeken. Op het moment dat we rechtsaf de A8 op konden, stonden we op een viaduct. Oeps ! Toch nog snel de alternatieve route gevonden. En we waren op weg. Het was wel zonnig, maar er stond veel wind.

Ilke had een route uitgestippeld naar Kirchdorf (A), want daar was een motorhotel. Toen we er echter waren, bleek dat het overzichtkaartje met de motorhotels niet meegenomen was ! Wel had Ilke een adres in Lofer (A). Dat was nog zo’n 20 kilometer. En weer bleek de GPS leuk werk te kunnen verrichten. “Lofer” opzoeken en een route berekenen.

Daar aangekomen bleek dat het hotel nog net vandaag open was. Geluk dus. Eten moesten we echter in een naburig restaurant. Grappig detail : in het dorp vroegen we aan mensen of die de weg naar “Eva Marie” (hotel) wisten. Dat wisten ze. Blijken die achteraf ook daar te zitten ! Een mooie locatie : Onder aan de pistes en loipes !

Vandaag hebben we 155 km (Doesburg-Keulen) en 155 km (München - Lofer) gereden

Zaterdag 18 oktober

Vanaf Lofer richting Slovenië of grens Oostenrijk/Slovenië. Wederom een zonnige maar koude dag met op sommige stukken errug veel wind. Vandaag stond de Gross Glockner op de route. Leuk, maar zeker niet het bedrag waard dat je als tol moet betalen, alleen voor de rit, €17 per motor. Wel mooi, met veel sneeuw. Er stond zoveel wind dat we een deel achter de strooiwagen moesten rijden, dwz dat de wind de sneeuw de weg opjoeg. Bovenop hebben we getacht een winkeltje/restaurantje te vinden dat open was ! Pas de derde keer lukte dat. Daar hebben we even lekker een of twee bakkies gedaan. Vervolgens weer naar beneden. Dat was al snel gebeurd.

Ilke zocht een mooi Landgasthof in Hermagoor (A) uit om te overnachten (“Lerchenhof”). Het was een oud ding en wij kregen de mooiste kamer (balkon aan de voorzijde).( €37pp). Leuke kamer. Goed diner en ontbijt.

Vandaag hebben we 217 km (Lofer - Hermagoor) gereden.

Zondag 19 oktober

’s Ochtends was het nog steeds koud, maar eenmaal de Alpen over ( pas" , tussen Villach(A) en Kranjska Gora (Sl) ), was het “veel warmer”. Bij de grens hoefden we niets te laten zien. Bij een restaurant dachten we de traveller cheques in te wisselen, maar ………. Juist : vergeten ! (Een hele tijd heb ik gedacht dat dat het laatste was, totdat ik alweer terug tot de ontdekking kwam dat we ook geen bandplakspullen mee hadden. Wel een binnenband en van dat instant plakspul, dus de kans dat we het nodig hadden gehad was wel zeer gering, maar toch !)

Gelukkig hadden we samen nog wat Euro’s die we konden wisselen, zodat we toch nog een paar bakkies konden drinken.

Hier bleek ook dat Ilke en ik verschillende opvattingen hadden over de voortzetting van de reis. Terwijl ik dacht (en de route zo uitgezocht had) dat we eerst naar Ljubjlana zouden gaan, had Ilke de route net andersom gepland. Geen probleem, we hadden kaarten, de routerol, papier en een pen, dus ……. (Overigens konden we met de Garmin geen gebruik maken van de GPS, want Slovenië behoort blijkbaar niet tot Europa).

Een nieuwe route uitgezet en dan maar wachten waar we uit zouden komen. Eerst de pas bij Vršič over. Heel mooi. 50 haarspelbochten, vaak direct gevolgd door een steil stukje weg en/of de bochten beklinkerd ipv geasfalteerd. Aanrader. Daarna naar Boveč via de 206. Daar naar het noorden via de 203 naar Log pod Predelu. Vanaf daar de weg volgen. Wederom prachtig stuurwerk, maar het mooiste stuk was naar Mangart. Het laatste stuk is Schotterpiste. Het eerste deel was vrij grof van steen, later werd het fijner. Nu waren de bakken aan de zijkant goed merkbaar. Het voorwiel had beduidend minder grip.

Ik nam een foto van Ilke aankomen rijdend, maar terwijl Ilke de bocht omging en ik mijn spullen opborg en weer op de motor klom, was Ilke onderuit gegaan. De oudste klassieke fout makend. Ze zag een grote steen en dacht daar moet ik niet overheen. Dus wel ! Kijken waar je heen wilt en niet waar je niet (over) heen wilt. De schade bleef beperkt, zij het dat ze met haar voet wat beklemd was geraakt onder de motor en daar toch wel de nodige last van had.

Helaas, is dit stuk doodlopend en moesten we dezelfde weg terug naar Boveč.

Vandaar de “grote” weg volgend, eindigden we de dag in Nova Gorica. Daar vonden we een vrij nieuw hotel, waar we overnachtten. De receptionist zei ons de motoren precies voor zijn raam te zetten, zodat hij de gehele nacht het zicht er op had.

Vandaag hebben we 221 km (Hermagoor - Nova Gorica) gereden.

Maandag 20 oktober

Helaas, regen en laaghangende bewolking ! Maar we hadden weinig keus. Vandaag stond dus Ljubjlana als eindpunt op het programma. De nieuwe route was weer uitgestippeld en op de routerol gezet. Ik was benieuwd. Ik had thuis de route op een routeplanner gezet en er was een deel van deze route, die hij niet wilde aangeven. Vandaag kwamen we er achter waarom (denk ik). Terwijl we dus lekker natregenden bleek de 209 plotseling te stoppen als asfaltweg en over te gaan in een Schotterweg. Gelukkig is alles in Slovenië goed bewegwijzerd, zodat ik wist dat we nog steeds op de 209 zaten en niet een verkeerde afslag hadden genomen. Niet geklaagd natuurlijk, want hier hadden we juist op gerekend. Zij het met beter weer. Het was een prachtige weg (onder betere omstandigheden), dwars door een bos (hetgeen alles nog meer *** bemoeilijkte door de natte bladeren) en met mooi bochtenwerk. Maar aan alle leuke dingen komt een end, zo ook aan dit stuk en na een tiental kilometers stonden we weer op geasfalteerde weg.

Eigenlijk viel de kou nog wel mee (en bovendien was alles bij mij nog steeds droog), maar toen we op een gegeven moment via de snelweg naar Ljubljana konden gaan, vond Ilke het wel welletjes (bovendien was zij niet meer geheel droog). De snelweg dus. Harder rijden dus. Nu kregen we het wel koud ! Gelukkig was het maar een kilometer of dertig.

In Ljubjlana zelf vonden we redelijk gemakkelijk het hotel (“Park”), dat we zochten, hoewel Ilke een verkeerde naam had opgegeven. De meeste hotels zijn redelijk duur hier !

Snel een kamer geboekt en de spullen er naar toe gebracht. Daar het nog redelijk vroeg in de middag was, hebben we eerst het warme bedje opgezocht.

Later zijn we stad in gegaan voor een eerste verkenning en om wat te eten. Dat viel tegen. Behalve een McDonald (niet mijn favoriet) was er nog een pizzeria. Die dus maar genomen. Leuk ding en vlakbij het hotel.

Vandaag hebben we 121 km (Nova Gorica - Ljubjlana) gereden.

Dinsdag 21 oktober

Ljubjlana ! Helaas, nog steeds regen ! Zij het wel minder. Met de regenjas aan en de fotocamera in een plastic zakje: op weg. In eerste instantie over de markt en daarna proberen het kasteel te vinden. Ilke had een plattegrond, maar erg duidelijk was die niet. Na een leuk deel van de stad te hebben gezien (en gefotografeerd) vonden we de weg. Bovenaan hadden we een mooi uitzicht over Ljubjlana, maar helaas was mijn cameralens van binnen beslagen (hoogstwaarschijnlijk van die foto gisteren onderweg toen het zo hard regende).

We zochten het restaurant dat bij het kasteel was en gingen daar een lekker bakje drinken. Net op tijd trouwens, want het begon te gieten. Binnen werd de condensplek steeds kleiner en uiteindelijk was de lens weer vrij. Nat het tweede bakje was ook de regen weer opgehouden en kwam er zelfs even een zonnetje. Tijd voor ons dus om op te stappen en nog een paar foto's te nemen. Daarna weer terug richting stad, waar we tegenover de markt uitkwamen. Ilke kocht wat fruit, dat we de man maakten. Vervolgens weer een stukje lopen. Door de regen en de toch wel frissigheid, duurde het niet lang of we bevonden ons alweer in een koffie-tentje. Al met al een, wat weer betreft, niet zo fijne dag, wat Ljubjlana betreft, beter. 's Avonds zijn we weer in hetzelfde pizzarestaurant gaan eten als gisteren en daarna het bed in gedoken (na eerst de route voor morgen te hebben vastgesteld= Slovenië verlaten en richting Italië.

Vandaag hebben we niet gereden.

woensdag 22 oktober

Vandaag vroeg op, want er stond een onbekend tochtje (voor een deel) op het programma. Eerst Ljubjlana uit en dan volgens de routerol de rest zien te vinden. Het verliep allemaal heel behoorlijk. Alleen het weer zat nog steeds wat tegen (miezer).

In Italië werd het droger. Het was een rit tussen de laaghangende wolken door. Omdat het erg vochtig was, koelde je ook snel af. Het hotel dat Ilke uitgezocht had, was niet bereikbaar. Of omdat de pas gesloten was of omdat de weg gesloten was. Dus een nieuwe route uitgestippeld. Dit was niet zo gemakkelijk daar ik de GPS door een los contactje niet goed aan het werk kreeg.

Redelijk laat in de middag reden we door Forno di Sopra en daar ik al een hele tijd last van mijn schouders en nek had, gaf ik te kennen dat ik "het had gehad". Langs de weg stond een leuk uitziend hotel en we probeerden een kamer te krijgen. Niet dus. Het hotel was gesloten, maar de jongen bij de bar zou wel even bellen voor ons. Niet lang daarna werd de duim naar ons opgestoken en weer even later kwam er een meisje binnen, die uit de lichaamstaal bleek iets met dat duimpje te maken had. Of we mee wilden lopen. Tuurlijk. Een paar honderd meter verderop werd een Gasthof "ontsleuteld" en kregen we een kamer ter beschikking. Niet de mooiste tot nu toe, maar beter dan niets. Nadat we alles in de kamer hadden gebracht kregen we van het meisje een kopje koffie. Heel aardig. Samen met nog een ander meisje probeerden we dmv gebrekkig Engels te communiceren. En zo zie je maar : dit is veel leuker dan al die toeristische dingen.

's Avonds zijn we een pizza gaan halen, waar we ook nog eens een voucher voor 15% korting voor hadden gekregen. Al met al een erg gezellige afronding van de dag.

Vandaag hebben we 243 km (Ljubjlana - Forno di Spora) gereden.

donderdag 23 oktober - Vroeg op. Nog steeds zeer laaghangende bewoking, maar droog. Ik had met moeite de GPS weer aan de praat gekregen en een route naar Cortina d' Ampezzo uit laten stippelen. Aldus was het eerste stuk netjes te volgen.

In Cortina d' Ampezzo hebben we weer een paar bakjes genomen en besloten we naar Arabba te rijden. Ondertussen was het het heel licht gaan miezeren. Helaas begaf mijn GPS het weer ergens aan het begin van de Falzarego pas en toen ik stopte, had Ilke dat niet in de gaten en ging hard in de remmen toen ze het wel zag. Gevolg: een flinke schuiver. De Alp redelijk gemodificeerd, waarbij een afgebroken knipperlicht nog het ernstigst was. Helaas had Ilke ook haar rechterduim nogal zeer gedaan. (Achteraf denken we dat ze een scheurtje in het bot heeft gehad) Tot overmaat van ramp begon het ook te sneeuwen en boven op de Falzarego pas lag al een dun laagje sneeuw op de weg. Al met al betekende dat dat de vaart er aardig uit was. Het ging met de sneeuw echter steeds harder en we waren dan ook blij dat we op een gegeven moment Arabba bereikten (niet alleen vanwege de kou, de "pijn", maar ook vanwege dat sneeuw op je vizier blijft plakken en het zicht dus enorm beperkt). Nu zou je denken dat er in Arabba toch van alles te doen zou zijn. Niet dus ! "25 hotels (of zoiets) waarvan er 24 gesloten waren !" We stonden met de motor tegenover een of ander gasthofje, dat wel een kamer voor ons had. De bewoners waren erg vriendelijk en zelfs het zonnescherm werd naar beneden gelaten om de motor "droog" onder te kunnen zetten. Het was nu zo 14.15 uur.

De gehele verdere middag bleef het sneeuwen, zo ook de avond. Eten konden we niet daar waar we waren, maar er was één restaurant geopend. Dit bleek in een hotel ("Pordoi") dat ook een motorhotel was (Motorrad Freizeit). Waarom ik dat schrijf blijkt later. En het bleef maar sneeuwen en het bleef maar sneeuwen. Volgens het meisje dat ons bediende, zou het morgen ook nog sneeuwen. Ik zag dat wel zitten : De baas bellen en zeggen dat je ingesneeuwd bent. Ilke daarentegen zag dat absoluut niet zitten en begon allerlei plannen te bedenken : de motoren in dit hotel zien te stallen, met de bus naar Bolzano, dan met de trein naar München en vandaar gewoon de slaaptrein. Later moesten dan maar de motoren een keer opgehaald worden. Dat zag ìk dus niet zitten. Hoe dan ook, we besloten morgen de VVV op te zoeken en te kijken welke opties er waren.

Vandaag hebben we 104 km (Forno di Sopra - Arabba) gereden.

vrijdag 24 oktober - Een mooi landschap vanmorgen. We hadden zo de ski onder kunnen binden. Bij het wakker worden even naar het journaal gekeken voor de weersverwachting. Daarbij viel mijn blik op een reportage die mij deed vermoeden dat er vandaag gestaakt zou gaan worden (je kent die beelden wel van verlaten treinstations). Oeps !

Na het ontbijt liepen we richting VVV. Die was open !! Een aardige juffrouw vertelde ons dat de bussen in dit seizoen niet over de passen reden ! Oeps ! Er ging wel een bus naar Brüneck. "Hé," dacht ik " als de bussen niet over de passen rijden, maar wel richting Brüneck, moeten wij dat ook kunnen met de motor". De aardige juffrouw ging echter verder met allerlei gegevens verzamelen van reistijden met de bus en de trein. Net nadat ze alles uitgeprint had, bedacht ze dat ........... er vandaag gestaakt zou gaan worden, bij o.a. het openbaar vervoer ! Onze volgende vraag was of ze wist wat de weersverwachting was en of het vandaag nog zou gaan sneeuwen. Het antwoord was: nee. Vandaag zou het droog blijven en ook morgen zou het droog zijn. Wij verlieten na een bedankje de VVV en begaven ons naar hotel "Pordoi", waar we een koffie bestelden . Ik legde Ilke mijn observatie voor en dat leek haar wel wat. Daarna haalde ik allerlei kaarten op en bekeken we (onder het genot van eeen paar bakjes) onze opties. In principe was de terugreis zo'n goede 300 kilometer en aangezien we pas on een uur of negen ('s avonds) in München hoefden te zijn, moest dat in één dag haalbaar zijn (mits de Campolongo pas berijdbaar was). Ook konden we het in twee etappes doen. Vandaag een stukje en morgen de rest. Aangezien de voorspelling goed was en Ilke haar duim nog wat extra rust kon krijgen, besloten we tot morgen te wachten. De rest van de (mid)dag besteedden we in bed. Toen we 's avonds weer naar het hotel gingen om wat te eten, bleek het spathelder en KOUD ! -8°C ! Hopelijk hadden de motoren daar niet onder te lijden.

Overigens was er 25cm sneeuw gevallen.

Vandaag hebben we niet gereden.

zaterdag 25 oktober - K O U D !! Om 09.00 uur was het -12°C ! Zouden de motoren het nog wel doen ? Eerst maar eens even rustig ontbijten en de boel pakken. Daarna de motoren bepakken. Ondertussen was het zonnetje er door en steeg de temperatuur langzaam. Oké, het moment van de waarheid. Oeps : het stuurslot van Ilke haar motor wilde er niet af. Zou dat te maken hebben met haar val of ....... Mijn stuurslot dan maar proberen. Wilde ook niet. Dan zal het dus wel met de kou te maken hebben. Aldus warm water er op gegooid en ja hoor, het werkte. Daarna starten: met veel moeite kreeg ik die van mij gangs. Ilke had er geloof ik iets minder moeite mee. En dus konden we op weg.

De Campolongo pas was goed te berijden, hoewel er hier en daar nog best bevroren stukjes tussen zaten. Een ander probleem begon echter op te duiken: benzine. Aangezien we door het slechte weer donderdag daaraan niet toegekomen waren, hadden we nog voor zo'n 60 kilometer. In Arabba was geen benzine station, dus was het kijken naar een onderweg. Die was er al vrij snel en monter stopten we. Helaas, met geen mogelijkheid was de sleutel meer uit het contact te krijgen ( door de temperatuur en de rijwind bevroren water). De bediende kon ons niet helpen. Een tweede benzinestation: hetzelfde liedje. Pas bij Brüneck een wat groter station en daar hadden ze van die spray. Zo'n lullig klein flesje voor €3 ! Maar ja, je moet wel. Binnen enkele seconden had het z'n werk gedaan en konden we tanken.

De rest van de reis verliep vrij vlot. We besloten geld uit te sparen en niet in Oostenrijk over de sanelweg te rijden, maar de oude weg over de Brenner te nemen. De portier in Ljubljana had ons al gezegd dat het van de week zo gesneeuwd had op de Brenner en dat bleek goed te zien. De weg was goed, maar ernaast lag veel sneeuw. Het waaide er nogal hard en dus was het best koud. Verder naar het noorden kwam de zon er steeds meer door en bij Innsbruck hadden we een prachtig uitzicht. Gelukkig deed de GPS het weer heel behoorlijk en dat was maar goed ook, anders waren we Innsbruck niet zomaar doorgekomen. Nu kostte het al behoorlijk moeite, terwijl ik een route had laten berekenen, die we konden volgen. Dat lukte niet, maar ik kon er wel dicht bij blijven. Uiteindelijk kwamen we zo toch weer op de route uit.

Op een gegeven moment besloten we wat te gaan eten. Ilke had wel een leuk ding gezien. Nou dat hebben we geweten: een eenvoudige, doch zeer dure maaltijd. Welkom in Duitsland !

Om een uur of zeven waren we in München. Ook hier weer veel plezier van de GPS. De Bahnhof was redelijk snel gevonden en we konden inchecken. Helaas moesten we daarna nog een tijdje wachten. De tijd hebben we gedood door wat tijdschriften te kopen.

In de trein moesten we een coupé delen met een ouder echtpaar uit Italië, dat wat krom Duits sprak, maar dat deden wij ook. Het was best gezellig. Om een uur of elf ben ik gaan slapen en 's morgens om een uur of half zes werden we weer wakker gemaakt.

Vandaag hebben we 296 km (Arraba - München Ost) gereden.

zondag 26 oktober - Een teleurstelling ! We hebben ruim een uur moeten wachten voordat alles zo gerangeerd was dat we de motor op konden. Dat was niet leuk.

Terug naar Doesburg was ook niet zo leuk. Het regende en het was nu vies koud. Onderweg hebben we dan ook maar in een rastätte nog een paar bakkies genomen. Om een uur of negen (wintertijd !) waren we weer thuis !

Vandaag hebben we 159,5 km (Keulen Deutz - Doesburg) gereden.

je kunt weer terug naar : of naar

Sign Our Guestbook View Our Guestbook

Alle foto's zijn met de Canon pro90IS gemaakt en bewerkt voor het gebruik op internet. Behalve kleine veranderingen in de achtergrond* (vervagen en/of bijknippen) of lichte cosmetische veranderingen** is met de foto's niets gedaan !(Hier en daar heb ik wel een watermerk/copyright teken ingevoegd en bij *** heb ik de regen, die er wel was, maar niet echt op de foto uitkwam, wat duidelijker gemaakt) En mocht je het nog niet weten: klik op een kleine foto en een beeldvullende foto wordt geopend. Afhankelijk van je verbinding kan dat even duren.